Κείμενο
Βόρεια τής Μακεδονίας
*Σπυρίδων Τσάλλας
Οι διαρκείς παραβιάσεις των όρων της συμφωνίας από τη «Βόρεια Μακεδονία» λειτουργούν ως καταλύτης για όσα η διεθνής των Δημοκρατικών επιδιώκει να επιτύχει: την αποδυνάμωση του ελληνικού κράτους, κάνοντάς το όλο και πιο «εύθραυστο».
Το όραμά τους δεν εξαντλείται σε μια απλή αλλαγή ονόματος.
Επιδιώκει να διαβρώσει τα θεμέλια της ελληνικής εθνικής ταυτότητας και της πολιτικής μας συνοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θεωρείται «δεδομένη».
Οι όποιες κυβερνήσεις αποφεύγουν να αναδείξουν το ζήτημα σε μείζον εθνικό θέμα, για να μην «ταράξουν» την πορεία ομαλοποίησης των σχέσεων.
Με τον τρόπο αυτόν, υλοποιείται ένας αργός, αλλά σταθερός σχεδιασμός διολίσθησης, που απομακρύνει τον ελληνικό λαό από την υπεράσπιση της εθνικής του κυριαρχίας.
Φυσικά, καμία μονομερής καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Ελλάδα δεν είναι χωρίς κόστος.
Η ακύρωση ή αναθεώρηση των Πρεσπών θα προκαλούσε αναστάτωση στην ήδη εύθραυστη ισορροπία της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Η διπλωματική απομόνωση, η αναθέρμανση εθνοτικών εντάσεων, ακόμη και η νέα «κρίση ταυτότητας» για την πόλη των Σκοπίων, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ντόμινο αλυσιδωτών αντιδράσεων ανάμεσα στα κράτη των Βαλκανίων.
Παράλληλα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ελλάδα θα επιχειρούσε να συγκρουστεί με μια πολιτική που — υπό το όνομα της «διεύρυνσης» και της «ομαλοποίησης» — έχει ισχυρή υποστήριξη στις Βρυξέλλες.
Το timing, μάλιστα, θα έπρεπε να είναι ιδανικό.
Σε περίοδο κρίσης στην ευρωπαϊκή νομιμότητα, οικονομικής αβεβαιότητας ή αναταράξεων στα σύνορα με την Τουρκία, μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να επιβαρύνει περαιτέρω τη θέση της Ελλάδας εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Σε αυτό το σκηνικό, αντί της εθνομηδενιστικής λύσης της Δημοκρατικής Παράταξης, η εθνοκεντρική κυβέρνηση της Πολιτειακής Παράταξης του αύριο θα υιοθετήσει μια ιστορικά δίκαιη λύση: την τυποποίηση του όρου «Βόρεια τής Μακεδονίας».
Η μικρή, αλλά κομβική, διαφορά του γενικού άρθρου «τής» προσδίδει τον απαραίτητο γεωγραφικό προσδιορισμό και υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια προστατευμένη, γεωγραφική οντότητα στη βορειοανατολική γωνία της Μακεδονίας.
Με αυτόν τον τρόπο:
1. Αποδίδεται ιστορική ακρίβεια.
Το άρθρο «τής» παραπέμπει ευθέως σε τοπογραφική έννοια, καθιστώντας σαφές ότι η «Βόρεια Μακεδονία» δεν έχει καμία σχέση με την αρχαία ελληνική Μακεδονία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα πολιτιστικά και ιστορικά σύνορα.
2. Ενεργοποιείται συνταγματική πρόβλεψη.
Το Σύνταγμα της Ελλάδας, σε αναθεώρησή του από την Πολιτειακή Παράταξη, θα απαγορεύει την εκχώρηση «εθνικών συμβόλων και ονομάτων».
Η νέα ονομασία, πιο σαφής νομικά, καθιστά ευχερέστερη την υπεράσπιση σε διεθνή φόρα και προετοιμάζει το έδαφος για το νέο Σύνταγμα.
3. Εμπνέεται ψυχολογία εθνικής αξιοπρέπειας.
Το να ανακτήσει ο Ελληνισμός την ευθύτητα του λόγου του, δηλώνοντας με σαφήνεια και σεβασμό την πραγματικότητα, θα ενδυναμώσει το φρόνημα των Ελλήνων παντού στον κόσμο.
Η Ελλάδα καλείται να επιδείξει συνδυασμό ρεαλισμού και αυτοσεβασμού.
Ούτε τυφλή αδιαλλαξία, ούτε υποχωρητικότητα που οξύνει τις τριβές.
Η σταδιακή, μεθοδική εισαγωγή της ονομασίας «Βόρεια τής Μακεδονίας» σε όλα τα επίσημα κείμενα, έγγραφα και διεθνείς οργανισμούς θα λειτουργήσει σαν μικρό, αλλά κρίσιμο βήμα.
Θα αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας φάσης διπλωματίας, όπου η Ελλάδα δεν θα είναι αμυνόμενη, αλλά θα διατυπώνει ενεργητικά τις αρχές της: ιστορική ακρίβεια, εθνική ακεραιότητα και σεβασμός στη διεθνή νομιμότητα.
Η σημερινή συγκυρία δεν είναι απλώς ένα στοίχημα διπλωματίας.
Είναι μια δοκιμασία για το ίδιο το ελληνικό κράτος.
Η αποκατάσταση της αλήθειας στα λόγια μας — ακόμη και σε ένα, φαινομενικά, μικρό άρθρο της γραμματικής — θα βοηθήσει την Ελλάδα να σταθεί όρθια, με ορθάνοιχτο το μέτωπο, στο δύσκολο γεωπολιτικό γίγνεσθαι των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου.
Αυτός είναι ο δρόμος για να ορθοποδήσει ο Ελληνισμός σε πορεία πραγματικής ιστορικής βιωσιμότητας.
* ΑΝΑΠΝΟΗ – Πολιτειακή Παράταξη
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εστία»